jueves, 25 de junio de 2026

LIBRO DEL ANHELO

 


Libro del anhelo (2006) de Leonard Cohen es uno de los mejores poemarios que he tenido la oportunidad de leer en los últimos tiempos. Su poesía autobiográfica y  urbanita me hizo sentir muy identificado, si no con el estilo de vida que llevo (el cual no se parece en nada), pero sí con sus ideales, su mirada. Cohen es el poeta que me gustarías ser, ese espejo al que me gustaría reflejarme cada mañana. Sus letras apasionan, conmueven y hacen reflexionar a partes iguales.

APASIONANTE 

martes, 23 de junio de 2026

GLORIA

 


Con el libro ME CRECE LA BARBA me he adentrado por primera vez en el universo de Gloria Fuertes, descubriendo a una poetisa universal que me ha llegado a lo más profundo de mi corazón. Temas universales, rima excelente, se trata de una poetisa para todo los públicos, y nos permite acercarnos a su yo más profundo y sincero. Me ha encantado.

lunes, 22 de junio de 2026

SER DE LUZ

El poeta Fernando Luis Pérez Poza


Hay hombres buenos, hay santos (sin pedestal) y luego hay seres de Luz, que nos iluminan (para bien) a todos aquellos que nos hallamos bajo su influencia espectral. A este último grupo, pertenece nuestro protagonista de hoy. Fernando Luís Pérez Poza.

Nuestro primer encuentro ocurrió hace unos veinte años. Era el año 2006 y yo estaba intentando publicar mi primer libro y fue su hermano Ramón, mi profesor de ajedrez quien me aconsejó que me dio sus señas, para que me diese su opinión y decidiese si mi humilde obra se podía publicar. Yo era un soñador, lo sigo siendo y con toda la ilusión del mundo me dirigí a su editorial, que resultó también su hogar. Allí me presenté, le dije que era alumno de su hermano y también que deseaba publicar un poemario. Era mi primer paso para adentrarme de lleno en el mundo literario. Leyó alguno de mis poemas y me dio su visto bueno. Me explicó las condiciones y firmamos el contrato que daría vida al libro “La Vida Es Bella”, título también de uno de los poemas, el primero de mi vida y anterior a la película de Roberto Benigni. Cuando me dijo que me iba a dar una posibilidad como escritor, sentí que el cielo se abría ante mis ojos como si fuesen las aguas del Mar Muerto.

Pero lo que empezó siendo una relación de negocios, fue creciendo hasta forjar una gran amistad. ¿Qué hubiese sido de mí sin su ayuda? ¡Si a día de hoy soy escritor es gracias a los Pérez Poza! Ellos me forjaron, me formaron en las diferentes disciplinas, creando el bagaje que da pie a todo lo que hago hoy día. Y sí, es posible que la gente piense  que a día de hoy sobran editoriales u otros medios para publicar, que cualquiera tiene al alcance de su mano, el sueño de creerse escritor, pero puedo decir, casi a ciencia cierta, que en aquellos tiempos, no era así y que existiese una editorial, como El Taller del Poeta, fundada por este hombre fue una suerte para que muchos escritores noveles, tuviésemos una oportunidad en el mundo de la poesía, de la literatura. 

Fernando, también era poeta y autor de varias obras; Camino de Luz (2001), El Hombre que se cagó a sí mismo (2004), Teatrema o poema en cuatro actos (2008), son algunos de los títulos que nos dejó a la humanidad para que tuviésemos la oportunidad de conocer su alma perenne.

Este señor, pasó de ser mi editor, a ser mi amigo. Alguien, con quien podía hablar de cualquier cosa, que siempre me daba buenos consejos, uno de ellos, lo aplico cada día de mi vida desde que se lo escuché por primera vez:

“Sergio, mientras no hagas daño a nadie, haz lo que quieras, lo que te haga feliz, pues es lo que te vas a llevar en esta vida”. Un consejo así, solamente puede venir de un Ser de Luz, alguien con una humanidad de un valor estimable, por ello, aunque él ya no pueda ser conscientes de estas palabras, quiero que sepas que siempre tendrá un lugar privilegiado en mi memoria. ¡Gracias amigo Fernando!, por haber formado parte de mi tiempo, de mi vida, porque eres ese ángel pagano que muchos anhelamos a nuestra vera. Sé que ya no existes, pero sigues en nuestro recuerdo…

Un beso enorme a Dulce Potosina, a tus hijos y a todos los familiares Pérez, Poza. Que sirva para recordarles tu grandeza humana, tu sentido del bien…

No te diré adiós, pues sé que nuestros átomos se reencontrarán el cosmos cuántico. 

José Sergio González Rodríguez

lunes, 8 de junio de 2026

THE BEAUTY OF LIFE

 

THE BEAUTY OF LIFE

Life is beautiful,
life is a precious sight;
if you dare to truly live it,
you will find a wondrous delight.

Life will teach you many things,
though sometimes through trials severe;
yet I tell you that hardships
help simple people grow,
into mature souls with wisdom clear.

Live your life,
but never in solitude,
for just as unity creates strength,
it also gives birth to friendship's gratitude.

And since life is but one,
embrace it with all your heart,
for it soon comes to an end;
and the finest way to live it
is something only you can decide from the start.

viernes, 5 de junio de 2026

CARABELA DE PAPEL


Hoy mi vida tiene sabor amargo,
mi espectro cojea del pie sensato,
hoy, el desahogo no llama gozoso
a mi puerta y el ansiado sosiego,
me engaña con un brazo ajeno.
Hoy soy una carabela de papel,
que naufraga en la granizada,
me siento tictac sin cuerda,
una tarta con sabor a pesar.
Soy un músico sin letrilla,
un escarbador del grato sosiego,
que amanse su triste corazón.
Hoy me siento explorador,
perdido sin mapa ni brújula,
y la impotencia en los hombros,
como una expiación beatífica.

MY ROSE

Aquí os dejo una traducción al inglés de mi poema "MI ROSA" llevada a cabo por Chat GPT, solo espero que os guste. 



MY ROSE

My Rose's thorns grew inward,

causing her soul to flow with endless sap.

For my Rose, each day is a sorrowful lament,

a giant, relentless, and painful choking.

Her face is a window opened to her inner self,

a map marked by the scars of her existence,

where the imprint of every lived experience remains,

some blessed, others burdened with cold pain.

My Rose is a soul imprisoned in a prison

with walls of flesh and bars of bone,

which prevent her from developing her great talent

and showing others her immense worth.

For a fleeting glance is simply not enough;

one must dive deep into her being,

into her most profound depths,

to find that everlasting jewel

that radiates beautiful flashes

of holy wisdom.

My Rose is a plant of great beauty,

and if you pause for a moment to contemplate her,

you will discover that her inner world

is a magnificent adventure.

My Rose is a beautiful flower

that should never be passed by.

My Rose gives off a fragrance

that makes you dream...

miércoles, 3 de junio de 2026

POEMA EN GALEGO

 
BÚSCAME
 
Búscame…
 
Onde o auga vístese de espello,
reflexando o túa ánima,
onde o verde viaxa ata o infinito
e o aire vístese coa calma.
 
Son gnomo que habita no bosque,
mentres me fundo na súa esencia,
prostrándome ante a beleza divina,
coma un tesouro que luza por sempre.
 
Pois visto de orgullo bravo,
espectro animal o que pertenzo,
avogando sempre pola miña natureza,
por pertencer o paraxe descoñecido.
 
 
Búscame…
 
Onde a dicha pura,
ánima de peto baleiro,
mais rica en amor verdadeiro,
e cega en desigualdade.
 
Onde se defende o xusto,
o pan que sacia cada pico,
onde todos, teñen seu lugar
e a alegría viste o diverso.
 
Cando a moeda perda valor,
e tódalas vidas taxan a alza,
pois só, onde hai amor,
hai ánimas dignas de confianza.
 
Búscame… e me atoparás.
José Sergio González Rodríguez
 

 

DÍA INTETRNACIONAL DE LA PARÁLISIS CEREBRAL

Diario 6 El 6 de septiembre se celebro el Día Mundial de la Parálisis Cerebral, en la ciudad de Pontevedra lo llevamos a cabo en A Casa Da L...